Jan de Wit wees me naar aanleiding het citaat van de dag van gisteren op het deze week verschenen eindrapport van de parlementaire werkgroep bestrijding georganiseerde criminaliteit (dossier 29911-14), waar hij namens de SP-fractie deel van uitmaakte.
De verbinding tussen boven- en onderwereld bestond al in de Griekse mythologie. De rivier de Styx vormde de verbinding tussen beide werelden.
De Telegraaf bericht vandaag (‘Verleid tot foute vastgoeddeal’, 25 oktober 2008) over de Amsterdamse woningcorporatie Rochdale, waar directeur Möllenkamp geprobeerd zou hebben om het Nellesteincomplex tegen -voor de corporatie- uiterst ongunstige voorwaarden te verkopen aan een vastgoedhandelaar. Daarnaast zou hij zich de levensstijl van een zonnekoning hebben aangemeten.
“Toen ontstond er een nieuw vak, dat van ‘onafhankelijk taxateur’. Die waren inmiddels ook voor zichzelf begonnen en deden wat de tussenpersoon van hen verlangde. Hoeveel moet het huis waard zijn om die lening van jou erdoor te krijgen bij de bank? 125 duizend? Maar het huis is maar 120 duizend waard. Ja, als je zo gaat zitten zeuren, ga ik wel naar een andere taxateur zei de tussenpersoon dan. En zo ging het.”
Tom van Erp, gepensioneerd verkoper van subprime-hypotheken in de VS, in de Volkskrant van 25 oktober 2008.
De Amerikaanse bank Lehman Brothers staat aan de rand van een faillissement. De waarde van het aandeel daalde tussen januari 2007 en afgelopen vrijdag van $86 naar $3,65. Oorzaak: volslagen onverantwoord opereren op de markten van financiële derivaten. Topman Richard Fuld is nu de kop van jut.
Richard Fuld, volgens New York Magazine de bezitter van het meeste vileine gezicht op Wall Street.
Gisteren berichtte de NRC Next dat woningcorporatie De Alliantie kopers van voormalige sociale huurwoningen in Amsterdam Zuidoost een waardebon voor 4000 euro aan Apple producten cadeau doet.
Ik heb vanmorgen een gesprek gehad met de vereniging van toezichthouders op de woningcorporaties (VTW). De VTW is aan het onderzoeken of er een gedragscode moet komen voor leden van raden van commissarissen. Wat mij betreft zijn er radicalere veranderingen nodig.
Aedes, de branchevereniging van woningcorporaties, heeft de woningcorporatie AWV Eigen Haard uit IJmuiden voor twee maanden geschorst als lid. Vorige week besloot demissionair minister Winsemius al om een bewindvoerder aan te stellen.
Vestia. Woonbron. Rochdale. Veel mensen herinneren zich nog wel de ontsporingen van deze woningcorporaties, die uiteindelijk tot de parlementaire enquete woningcorporaties geleid heeft. Maar ver voor de Kamer de motie Van Bochove aannam, waarin besloten werd tot deze enquete, waren er al signalen dat sociale verhuurders afdwaalden van hun kerntaken. Het interne en externe toezicht schoot tekort, met als gevolgen: hobbyisme, risicovolle nevenactiviteiten en integriteitsschendingen. Die ontwikkeling was volgens mij geen toeval: na de nota Volkshuisvesting in de jaren negentig van Enneus Heerma waren de corporaties op afstand van de overheid geplaatst. Woningwetleningen en subsidies waren afgeschaft, verenigingen omgezet in stichtingen, schaalvergroting een doel op zich. De beloning van directeuren -nu directeur-bestuurder genoemd- en raden van commissarissen schoten omhoog. Bouwden corporaties vroeger vooral woningen, nu werd de verkoop van hun bezit (“uitponden”) onderdeel van de bedrijfsvoering. Sociale verhuurders moesten ondernemers worden en de overheid moest ze niet teveel op de vingers kijken. En huurders waren voortaan woonconsumenten, die moesten zich niet bemoeien met de strategie of de bedrijfsvoering van hun corporatie.
De tijd dat corporaties paleizen voor de arbeidersklasse bouwden ligt al weer een eeuw achter ons.
In dit dossier een overzicht van de ontsporingen die ik in de loop van de jaren voorbij zag komen en mijn verbeteringsvoorstellen om de maatschappelijke verankering van de corporaties op een hoger peil te brengen.
Algemene artikelen over (verbetering) aansturing en toezicht op corporaties
Op 1 januari 2000 vielen corporatie-directeuren niet langer onder de CAO woningcorporaties. Daar werden allerlei hoogdravende argumenten voor aangevoerd, zoals ‘Een directeur-bestuurder is vertegenwoordiger van de werkgever, die kan niet tegelijk werknemer zijn.’