Wir sind die moorsoldaten

Vlakbij de Nederlandse grens ten oosten van Groningen ligt het voormalige concentratiekamp Börgermoor (Esterwegen). Het was een van de eerste concentratiekampen van de nazi’s, waar vooral politieke tegenstanders werden “opgeborgen”. Hun enige wapen was het propagandawapen. Dat leidde tot een van de bekendste verzetsliederen van de twintigste eeuw.


gedenksteen bij kamp Börgermoor met de tekst van het eerste couplet van Wir sind die Moorsoldaten

Lees verder Wir sind die moorsoldaten

Disfarmer

Mooi portret gisteravond laat van Mike ‘Disfarmer’ Meijer, de in 1959 overleden portretfotograaf die pas tien jaar na zijn dood herkend werd als topper.

De portretten van Disfarmer doen me denken aan die van Walker Evans, die ook bekend werd met zijn portretten uit de tijd van de grote depressie. Maar Evans trok rond op het platteland, terwijl Disfarmer alleen de lokale bevolking van Heber County in zijn studio fotografeerde.


portret van Walker Evans uit Let Us Now Praise Famous Men: Three Tenant Families (1941)

In dank aanvaard?

Geloof het of niet: de overheid krijgt met enige regelmaat legaten van particulieren die daarmee iets waardevols – beeldende kunst, monumenten – beschikbaar willen stellen voor het grote publiek. Een aantal van die gulle gevers draait zich nu om in zijn graf.


interieur van een stijlkamer in het Witsenhuis, Oosterpark 82, Amsterdam.

Lees verder In dank aanvaard?

aanrader: De Sowjet mythe

Tot 9 juni a.s. kan je in het Drents Museum in Assen de tentoonstelling De Sowjet Mythe bekijken, met 70 topstukken van het staats Russisch Museum St Petersburg uit de periode van het socialistisch realisme. Dat is een propagandistische variant op het sociaal realisme. Ik bekeek hem vorige week zaterdag.


Anatoly Levitin en Joery Toelin, ‘Een nieuw nummer van de fabriekskrant’, 1952 (bron)

Lees verder aanrader: De Sowjet mythe

What’s in a name?

Ligt het nou aan mij dat bij het horen van namen als Vestia, Mitros, Portaal of Staedion mijn haren recht overeind gaan staan? Waarom moet een (fusie)woningcorporatie getooid gaan met een fantasienaam, die net zo goed zou kunnen staan voor een te groot uitgevallen school (Amarantis) thuiszorgorganisatie (Aveant), welzijnskoepel (Portes) of netbeheerder (Enexis)? Waarom bovendien niet iets meer respect voor de historie?


met name vóór de inwerkingtreding van de Woningwet 1901 hadden veel woningcorporaties de coöperatieve organisatievorm (meer lezen: de Rochdale principes); een aantal richten zich niet op de bouw van huurwoningen, maar op de bevordering van het eigen woningbezit.

Lees verder What’s in a name?