Het Financiële Dagblad berichtte gisteren (Makelaars komen in opstand tegen nieuw verdienmodel Funda) over een opstand van 19 van de 27 NVM afdelingen tegen de nieuwe koers van Funda. Die gaat gepaard met tariefsverhogingen tot 100% en een aantal andere commerciële koerswijzigingen, vermoedelijk onder druk van grootaandeelhouder General Atlantic.
In de periode dat ik directeur was van de Woonbond is -analoog aan de lokale prestatieafspraken- een begin gemaakt met Nationale Prestatie Afspraken tussen Rijk, corporaties en huurders. Die gaan met name over betaalbaarheid, nieuwbouw, onderhoud-renovatie en verduurzaming. Allemaal zaken die geld kosten, vaak met een onrendabele kop. In het grijze verleden (tot 1990) werd een deel van die onrendabele top gedekt door subsidies en goedkope leningen van het Rijk. In de periode 1990-2020 werden investeringen vooral gedekt door de verkoop van woningen en huurverhoging. De omvang van het corporatiebezit daalde terwijl de woningvoorraad groeide: zie hier de oorzaak van de woningnood. In de tien jaar na de invoering van de verhuurderheffing door minister Blok kelderden de investeringen. Inmiddels is de verhuurderheffing afgeschaft en zijn de ambities in de NPA torenhoog opgeschroefd. Maar wie gaan die betalen?
De meeste mensen zal bij de naam Bredero wel een lampje gaan branden: de projectontwikkelaar die rond 1970 het funshoppen in Nederland op de kaart zette met de bouw van ‘Winkelhart van Nederland’ Hoog Catharijne. Het was een van de eerste aannemers die de potentie van beton als bouwmateriaal onderkende.
“Goedkopere nieuwbouw vooral voor mensen met laag inkomen.” (CBS, 21 april 2026)
Het CBS berichtte gisteren over woningprijzen en inkomens in relatie tot nieuwbouwwoningen van woningcorporaties (sociale en betaalbare huur), beleggers (commerciële verhuur) en eigen woningbezitters.
Lees verder “Citaat van de dag”“Woningbezit gespikkeld, verduurzamen ingewikkeld” (Nul20, 9 april 2026)
Sjaan van der Tol schrijft over de problemen waarmee verenigingen van eigenaren van gespikkelde complexen opgezadeld worden als ze noodzakelijke investeringen in verduurzaming willen doen. Aanleiding zijn de ervaringen van VvE De Ontdekking (40% verhuurd eigendom corporatie Stadgenoot, 60% uitgepond) in het Amsterdamse stadsdeel De Baarsjes.
Ik vind de analyse van Van der Tol nog behoorlijk mild. Uitponden van gestapelde sociale huurwoningen door corporaties veroorzaakt vrijwel altijd ellende voor de bewoners (zowel huurders als eigenaar-bewoners). Niet alleen bij verduurzaming, maar ook bij regulier en groot onderhoud. Het verhoogt ook de beheerkosten, die uiteindelijk landen bij de bewoners, de woningcorporatie of de belastingbetaler. Waarom? Zie dossier verkoop huurwoningen
Verkopen van sociale huurwoningen: je moet er héél erg mee uitkijken. En het uitponden van appartementen is wat mij betreft een no-go. Waar corporaties in het verleden appartementen uitgepond hebben dienen ze bij actuele beheerproblemen hun verantwoordelijkheid te nemen in plaats van vrijwilligers in VvE-besturen met de shit op te zadelen.
Grondpolitiek is sinds de val van het kabinet Den Uyl een taboe in Den Haag. Ook mijn eigen pogingen om hierin verandering te brengen sneuvelden op een betonnen muur van VVD, CDA en D66. Zie bv. De woningmarkt is geen automarkt (2008). Thomas Bollen doet in de NRC van vandaag (Verlos ons van dit potje Monopoly) een verdienstelijke nieuwe poging, door D66, VVD en CDA te herinneren aan hun recente verkiezingsbeloften om grondspeculatie aan te pakken. Beloften die bij de formatieonderhandelingen in de prullenbak belandden.
Het Kadaster publiceerde vandaag een interessant onderzoek over de relatie tussen energielabel, energiekosten en koopsom. Ze zien een duidelijke relatie tussen energielabel en koopsom. Woningen met een energielabel G kosten gemiddeld 18,9% minder dan vergelijkbare woningen met label A of beter. Maar het is niet zo dat de woningen met een beter energielabel ook minder energie verbruiken. Wat zou daar de verklaring voor kunnen zijn?
Vanaf 2008 schreef ik regelmatig over mijn pogingen om het risico van koolmonoxidevergiftiging terug te dringen. CO-vergiftiging ontstaat vooral door problemen met gasverbrandingstoestellen: CV-ketels, geisers, gaskachels. Maar ook bij brand en calamiteiten bij industriële processen komen regelmatig mensen door CO-vergiftiging om het leven. Zeventien jaar later is er wat vooruitgang geboekt, maar ben ik er -als bestuurslid van de Toelatingsorganisatie kwaliteitsborging Bouw– nog steeds mee bezig.
Inmiddels is de januari sneeuw al weer uit ons collectieve geheugen verdwenen, maar tijdens die barre (…) week raakten de media niet uitgepraat over de schuldvraag rond de ingestorte daken. Meestal kreeg de ontwerper de schuld, met af en toe nog een veeg uit de pan voor de wetgever.
Sinds april 2022 ben ik een van de drie bestuursleden van de Toelatingsorganisatie Kwaliteitsborging Bouw (TloKB). Dat is de publieke waakhond bij het geprivatiseerde toezicht in de bouw, ingevoerd per 1 januari 2024. Voorlopig alleen voor eenvoudige nieuwbouw projecten (gevolgklasse 1 BBL/Bouwbesluit). Dat stuit bij de oude toezichthouder (bouw- en woningtoezicht gemeenten) op veel kritiek, zo blijkt uit een recente enquete van Binnenlands Bestuur. Lees hier mijn reactie op de enquete in BB van gisteren. Omdat deze reactie wat ingekort moest worden vind je hieronder de volledige tekst.
Paulus Jansen 