Over een maand dreigt het defintieve einde voor een van de mooiste tuindorpen van Utrecht: het Kleine Wijk. Het buurtje is gebouwd in 1923. Eigenaar is woningcorporatie Mitros, die het complex jarenlang liet verpauperen. Inmiddels zijn de meeste oorspronkelijke bewoners vertrokken, maar enkele doorzetters houden nog stand.
Enkele weken geleden deed ik bij Kassa enkele voorstellen om de bescherming van consumenten tegen onterechte overschrijvingen en incasso’s door energiebedrijven te verbeteren. Ik heb sindsdien gesprekken gevoerd met vertegenwoordigers van Energie Data Services Nederland (EDSN) en Currence. Met wie??
Precies een jaar geleden startte ik deze weblog om SP-kiezers en belangstellenden te informeren over mijn politieke activiteiten in en buiten de Tweede Kamer.
Inmiddels ben ik bijna 900 berichten verder. Het dagelijks aantal bezoekers is gestegen van 180 naar 480. Voldoet de inhoud of moet het anders? Laat het me hier weten!
Het zit erop. Gisterochtend ben ik teruggekeerd in Nederland. Ook een dag na het finale besluit heb ik nog steeds gemengde gevoelens over het resultaat. Mooi dat er een stap vooruit gezet is, of moet ik zeggen: stapje?
ovationeel applaus van de plenaire vergadering na het aannemen van het Besluit
Het was een thriller, maar er is een overeenkomst! Nadat de Indonesische president Susilo Bambang Yudhoyono en VN secretaris generaal Ban Ki-moon de finale vergadering om half een openden met een dringende oproep aan alle vertegenwoordigers om het moeizaam bereikte resultaat te steunen stelden de G77, met steun van de Europese Unie, nog een laatste wijziging voor. Daarop trok de VS zijn steun voor het onderhandelingsresultaat in. Hoewel ook een groot aantal ontwikkelingslanden, waaronder Bangla Desh en Costa Rica, nog wijzigingsvoorstellen deden in het ontwerp-besluit, waren ze uiteindelijk allemaal bereid om zich neer te leggen bij het compromis. Behalve de VS.
VN-conferenties in het algemeen en klimaatconferenties in het bijzonder zijn berucht om hun stroperigheid en uitlooprisico. Dat was me bekend. Maar er is altijd nog de overtreffende trap: dat is Bali.
Nu de onderhandelingen achter gesloten deuren -volgens traditie- uitlopen slaat de meligheid toe. Logisch dus dat de uitverkiezing van de Fossiel van het Jaar door de actiegroep AVAAZ een mediahappening van je welste werd.
Anderhalf uur geleden zijn we door minister Cramer en haar ambtelijke staf bijgepraat over de stand van zaken bij het formuleren van het concept-besluit, waar de 190 deelnemende landen mee akkoord moeten gaan. Of niet dus. In vergelijking met de tekst die er afgelopen dinsdag lag bij onze aankomst lijkt het grote demonteren begonnen, onder invloed van enerzijds de VS en anderzijds de ontwikkelingslanden (G77).
Tussen het vergadercircus door hebben we donderdagavond en vrijdagochtend twee projecten in de omgeving bezocht waar een begin gemaakt wordt met het herstel van de Mangrove bossen, die in het verleden een groot deel van de kustlijn van Indonesië bepaalden.
Voor sommige conferentiegangers, zoals mijn collega’s Diederik Samsom en Boris van der Ham, ging zijn komst gepaard met een schier hemels gevoel: Al Gore zorgde voor een zindering van verwachtingen. Te hoge verwachtingen, maar hij hield wel een goede, reële toespraak. “This is a WE problem”.
wat Al Gore ook zegt: ik blijf denken aan Testify van Rage against the Machine. fantastische video.
Paulus Jansen 