In zijn onderzoek Analyse netinpassing nieuwe kerncentrales concludeerde Tennet onlangs dat het bouwen van twee grote kerncentrales op één locatie ingewikkeld en peperduur is. Dat had iedereen met gezond verstand zonder dat onderzoek kunnen vaststellen.
Tennet ging uit van twee grote centrales van ieder 1600 Megawat (4x Borssele) en keek naar de volgende aspecten:
- relatie tussen productiecapaciteit en lokale vraag
- inpassing in het hoogspanningsnet
- samenhang met invoeding/transport wind & zon productie op het hoogspanningsnet.
Bij de analyse zijn drie -in mijn ogen heel belangrijke- aspecten niet meegenomen (meer daarover lees je in Elektriciteitsproductie concentreren of spreiden):
- het geopolitieke risico; zie het opinieartikel Met één kilo Semtex leg je heel Nederland plat dat ik daar eerder over schreef;
- de afzetmogelijkheden van restwarmte; een kerncentrale met een productiecapaciteit van 1600MW elektriciteit produceert ook 1600 MW aan warmte; die kan je lozen op het oppervlaktewater (of via koeltorens in de atmosfeer), maar het is energetisch een stuk verstandiger om restwarmte te benutten voor industriële processen, glastuinbouw of stadsverwarming; dat lukt alleen als er voldoende afnemers in de buurt zitten (stedelijk gebied, bedrijventerreinen); in dunbevolkte regio’s als Zeeland en Oost-Groningen zijn die er niet.
- daarmee kom ik op de beschikbaarheid van koelwater, als nuttig gebruik niet of onvoldoende beschikbaar is; voor de vier onderzochte locaties Sloe, Terneuzen, Maasvlakte en Eemshaven speelt dat niet, die liggen aan zee; maar in het verleden is mede om deze reden Moerdijk als locatie afgevallen, terwijl die uit het oogpunt van inpassing en lokale afzet heel gunstig ligt; de Fransen hebben op dit moment bij het in de lucht houden van hun kerncentrales ’s zomers grote problemen, omdat die grotendeels geclusterd langs rivieren liggen; bij lage waterstand en hoge rivierwatertemperatuur moet je dan afschakelen.
In essentie zijn de conclusies van Tennet:
- er is nergens een plek waar je een substantieel deel van 3200 MW elektriciteit lokaal kan afzetten; het bijbouwen van voldoende industriële afnamecapaciteit is onzeker (“de markt moet het doen”) en op enkele locaties lastig door ruimtegebrek;
- de vier locaties liggen weliswaar allemaal bij aansluitingen op het 380KV net, maar dat net zit al tjokvol. Ondermeer door de aanlanding van wind op zee; er zal dus toch zwaar en tijdrovend geinvesteerd moeten worden in extra transportcapaciteit.
Het ligt allemaal zó voor de hand dat het bijna open deuren zijn. Maar OK: Tennet heeft het nog eens mooi onderbouwd op een rijtje gezet.
Als je twee grote kerncentrales wil bouwen -met alle mitsen en maren vind ik dat verantwoord- doe dat dan niet op één locatie. En kijk ook goed naar de drie aspecten die Tennet bij zijn analyse buiten beschouwing liet.
Meer lezen:
Paulus Jansen 