In de jaren dertig nam het autoverkeer snel toe. Verkeer tussen Den Haag/Rotterdam en Amersfoort/Hilversum reed nog door de binnenstad van Utrecht. Dat werd onhoudbaar. In het rijkswegenplan 1932 werd daarom een nieuwe autoweg Utrecht-Hilversum aansluitend op autowegen naar het oosten en noorden opgenomen. De aanleg van het eerste deel van Rijksweg 22 (vanaf de A12/verkeersplein Laagraven naar de Berenkuil) begon in 1937, de oplevering volgde in 1942.
Hij was state-of-the-art: 2×2 stroken, viaducten over de spoorlijnen naar Den Bosch/Arnhem en alle kruisende wegen, met als eindpunt de Berenkuil-rotonde inclusief ongelijkvloerse kruisingen voor de fietser. Toch valt er iets op bij Rijksweg 22: hij ligt al direct tegen de bestaande bebouwing van de stad aan, vormt dus van meet af aan een nieuwe barrière en bron van overlast. Berlage en Holsboer hadden in hun uitbreidingsplan 1924 de nieuwe autoweg naar het Noorden verder van de stad af gesitueerd, min of meer op de plek van de huidige A27.
Ruim 80 jaar later is Rijksweg 22 afgewaardeerd tot wijkontsluitingsweg Waterlinieweg. Waar 50 jaar geleden nog een tijd 120km/uur gereden mocht worden is dat inmiddels 70km/uur. Het verkeer naar het Noorden raast sinds 1986 over de A27 door Amelisweerd. De vier stroken Rijksweg 22 die tot 1986 alle verkeer vanaf Utrecht naar het Noorden en Noordoosten verwerkten zijn vervangen door tien stroken die anno 2026 al weer zijn volgereden. Voor mobiliteit geldt: het aanbod creëert de vraag.
Lunetten is zo’n beetje de meest centraal gelegen, maar ook de meest door autowegen ingeklemde wijk van Nederland. In het Westen de voormalige Rijksweg 22, in het Zuiden 12 stroken A12 en in het Oosten tien stroken A27. De bewoners zijn zich daar maar al te bewust van. Niet voor niets was er altijd massale opkomst vanuit de wijk bij demonstraties tegen luchtvervuiling en verbreding van de A27.
Paulus Jansen 