waterschapskantoren: waar gaat het nou eigenlijk om?

Altijd leuk: in de komkommertijd een onderzoekje doen, in dit geval naar de bouwlust van de waterschappen. RTL zocht uit dat vijf nieuwe waterschapskantoren maar liefst €166 miljoen kosten. Mariko Peters (GL) sloeg direct aan: “De waterschappen verschuilen zich achter investeringen in duurzaamheid” en “in economisch slechte tijden zijn dit soort investeringen onverantwoord”.

Ik hoop dat Mariko meer verstand heeft van buitenlands beleid, want dit slaat nergens op.

Het is juist prima als overheden bij nieuwbouw en renovatie investeren in duurzaamheid. Een slim duurzaam ontwerp leidt tot lagere onderhouds- en energiekosten en een flexibeler gebouw, dat in de toekomst kan meegroeien met veranderende wensen van de gebruiker. Dan zijn de exploitatiekosten uiteindelijk lager dan bij een goedkoop wegwerpgebouw. Volgens het EIB verdien je de investeringen “pas” terug op een termijn van 10 tot 20 jaar. Daar lijkt me niks mis mee als een gebouw minstens 50, maar meestal langer dan 100 jaar blijft staan.


de nieuwbouw van hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier in Heerhugowaard

Ook de kritiek dat dit soort investeringen in economisch zwakke tijden onverantwoord zijn raakt kant noch wal. Overheden hebben vanaf 2008 juist bouwprojecten versneld, om daarmee de crisis in de bouw te bestrijden. Dat levert ook nog een financieel voordeel op, want de aannemers zitten nu dringend verlegen om werk, dus de prijzen gaan omlaag.

Wat mij betreft is er maar één argument tegen de bouwdrift van de waterschappen dat hout snijdt: ze weten dat ze onder vuur liggen en wellicht binnenkort opgedoekt worden als zelfstandige bestuurslaag. Dan is het niet chique om te gaan potverteren. Misschien dat Mariko Peters dat ook vond, maar met investeringen in duurzaam bouwen is niks mis.

De geclaimde duurzaamheid van nieuw- en verbouwprojecten en de besparing op de huisvestingslasten moet wel aangetoond worden. Ik heb die onderbouwing niet bij alle projecten kunnen vinden, maar wel Bij Hollands Noorderkwartier. Uit hun toelichting blijkt dat de belangrijkste besparing op de huisvestingslasten bereikt wordt door om te schakelen naar flexwerken, waardoor 40% minder werkplekken nodig zijn. Maar ook wordt 65% bespaard op energieverbruik voor verwarming en koeling door warmte-koudeopslag. De totale besparing op huisvestingslasten wordt geraamd op €3 miljoen per jaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s