De NMa-DTe publiceerde deze week haar rapport Energieprijsvergelijkers in 2007. Een slappe hap, zo blijkt uit het artikel “Veel geld voor een hoge plek op de lijstjes”, in het Financieele Dagblad van vandaag.
Er zijn op dit moment vier grote prijsvergelijkers op internet
energieprijzen.nl, gaslicht.com, energieleveranciers.nl en energievergelijken.nl.
Ze zeggen dat ze onafhankelijk zijn, maar leven in werkelijkheid van de provisie die ze ontvangen als een bezoeker doorklikt naar een energiebedrijf, om te switchen van leverancier. Wat nog erger is: deze provisie verschilt van bedrijf tot bedrijf, misschien zelfs van product tot product. De hoogte van de provisies wordt uit concurrentieoverwegingen niet gepubliceerd. Daarmee is de situatie te vergelijken met de markt van verzekerings- en hypotheekbemiddelaars. Daar is algemeen bekend dat de nietsvermoedende klant die hoopt op een onafhankelijk advies, in werkelijkheid het product krijgt aanbevolen waarop de bemiddelaar de hoogste provisie ontvangt.
Overigens wil de SP ook dat alle aanbieders van gas, elektriciteit en warmte verplicht worden om naast alle mistige contractvormen ook een standaardcontract aan te bieden, dat een wettelijke basis heeft, dus 100% vergelijkbaar is.
Wat mij betreft moet er zo snel mogelijk een eind gemaakt worden aan dit mistige gedoe. Ik heb daarover inmiddels vragen gesteld aan minister Van der Hoeven.
Vragen van het lid Jansen (SP) aan de minister van Economische Zaken over internetsites voor vergelijking van energieprijzen.
1. Hebt u kennis genomen van het artikel ‘Veel geld voor een hoge plek op de lijstjes’ en de kritiek die hierin geleverd wordt op het recente onderzoek van NMa-DTe naar prijsvergelijkingssites ?
2. Wat is uw reactie op de kritiek dat de onafhankelijkheid van prijsvergelijkers twijfelachtig is, doordat zij provisie ontvangen voor het aanleveren van nieuwe klanten bij de bedrijven die zij op hun internetsite vergelijken?
3. Bent u met ons van mening dat een provisierelatie, waarbij de opbrengst voor de prijsvergelijker per energiebedrijf, wellicht zelfs per product, kan verschillen, een sterke prikkel is om de bezoeker te sturen in de richting van de -voor de prijsvergelijker- meest lucratieve aanbieding?
4. Zo ja: hebt u wettelijke mogelijkheden om prijsvergelijkers te verplichten om bij hun doorklikbutton naar energieleveranciers aan te geven of hier sprake is van een provisierelatie dan wel op hun voorpagina prominent te vermelden ‘Deze prijsvergelijkingsite wordt mede betaald door de provisies van energiebedrijven’?
5. Deelt u de terughoudende conclusie van NMa-DTe over het niet altijd vermelden of er bij een aanbieding sprake is van een speciaal actietarief? Waarom wordt het duidelijk vermelden van ‘actietarief’ in voorkomende gevallen niet verplicht gesteld?
Paulus Jansen 