Op de valreep van zijn demissionaire bestaan heeft het kabinet Balkenende-III de voortgangsrapportage “Duurzame daadkracht” naar de Kamer gestuurd. Maar hoe zit het met de duurzame daadkracht in eigen huis?
Duurzame Daadkracht staat voor het actieprogramma duurzame ontwikkeling (2003), de Nederlandse uitwerking van de afspraken die in 2002 op de World Summit on Sustainable Development in Nairobi zijn gemaakt: “De rode draad van het Nederlandse actieprogramma is dat uiteindelijk bij al het handelen van de overheid duurzame ontwikkeling een vanzelfsprekend uitgangspunt wordt.”
In de Tweede Kamer hangt sinds de opening tegenover het restaurant een paneel waarop de geinteresseerde passant kan zien hoeveel warmte, elektriciteit en water er in het Kamergebouw gebruikt wordt. Real time nog wel, dus dat zal wel een paar centen gekost hebben.
Je zou verwachten dat zo’n systeem gebruikt zou worden om de milieubelasting van ons parlementsgebouw naar beneden te krijgen. Dat blijkt wat optimistisch. Het elektriciteitsverbruik en waterverbruik blijken vèr in het rood te staan.
Het laatste jaar was het elektriciteitsverbruik 5,8 miljoen kWh (dat is ongeveer gelijk aan het jaarverbruik van 1500 huishoudens), het warmteverbruik 17.700 GJ (ca. 500 huishoudens) en het waterverbruik 19.100 m3 (ca. 140 huishoudens). Er werken ongeveer 1000 mensen in de Tweede kamer. Zouden we niet moeten beginnen dat verbruik tot normale proporties terug te brengen alvorens hoogdravende verhalen op papier te zetten?
Paulus Jansen 